Jak zbudowałem domowy Muse Charm z Claude i taniego ESP32
Dziennikarz The Verge zbudował własną wersję Muse Charm od Mety za 50 dolarów, korzystając z Claude Code do vibe codingu funkcji AI.

Źródło zdjęcia: The Verge
Zanim Meta zdąży wprowadzić na rynek swój Muse Charm, dziennikarz The Verge zbudował niemal identyczne urządzenie za ułamek przewidywanej ceny — i to z pomocą samego AI. Sean Hollister opisał na łamach The Verge, jak za 50 dolarów zbudował własny „AI Tamagotchi” przy użyciu ogólnodostępnego sprzętu, oficjalnego kodu Mety i asystenta programistycznego Claude.
Meta szykuje na ten sezon świąteczny Muse Charm — zawieszkę z AI, którą użytkownicy mają nosić przy sobie jak cyfrowego pupilka. Urządzenie ma słodką buźkę, kamery i łączność 5G. Hollister postanowił sprawdzić, czy podobny efekt da się osiągnąć dużo taniej, korzystając z narzędzi, które Meta sama udostępniła deweloperom.
Kluczowe wnioski
- Dziennikarz kupił za 50 dolarów urządzenie Waveshare ESP32-S3 1.75C — pendant z ekranem dotykowym 1,75 cala, oficjalnie polecany przez Metę jako devkit do budowy „Muse Gadgets”.
- Po podstawowej konfiguracji urządzenie było niemal bezużyteczne: wolno odpowiadało, nie mówiło na głos, nie miało historii rozmów i nie wykrywało automatycznie urządzeń smart home.
- Kilka sesji z Claude Code wystarczyło, by dodać historię konwersacji, brytyjski głos z ElevenLabs, zdalny wyzwalacz aparatu w telefonie, podgląd kamery przez Bluetooth oraz rozbudowaną minigrę Tamagotchi z poziomami głodu, nudy i brudu.
- Autor nie ma doświadczenia programistycznego — cały kod powstał dzięki poleceniom wydawanym Claude, co pokazuje potencjał „vibe codingu” przy budowie gadżetów AI.
- Z ostrożności urządzenie podłączono do sieci Wi-Fi dla gości, po doniesieniach o wycieku adresu domowego innego recenzenta przez agenta Muse.
Jak wyglądała budowa domowego Muse Charm
Proces uruchomienia urządzenia był prosty — wystarczyło podłączyć je do komputera, skierować Claude na GitHub Mety, a następnie sparować z aplikacją Muse na telefonie. Problemy zaczęły się jednak zaraz po instalacji. Muse początkowo interpretował wszystkie nagrania dźwiękowe jako klipy do transkrypcji, a nie polecenia głosowe. Po naprawieniu tego błędu odpowiedzi systemu wciąż były powolne, nie były czytane na głos, a na ekranie wyświetlało się tylko kilka słów naraz — bez możliwości odczytania pełnej wiadomości bez sięgnięcia po telefon z aplikacją Muse.
Fabryczna wersja od Mety zawierała tylko jednego awatara o imieniu Jolly, który głównie siedział bezczynnie i wyglądał słodko. Urządzenie nie wykrywało automatycznie sprzętów smart home, takich jak Amazon Echo czy Google Home — mimo że inżynierowie Mety, Anant Narayanan i Jeremy Payne, dołączyli przykładową aplikację pokazującą streamowanie obrazu z kamery telefonu. Brak zdalnego przycisku migawki sprawiał jednak, że funkcja ta była mało praktyczna do robienia zdjęć.
Co dodał Claude Code
Kilka sesji vibe codingu z Claude wypełniło niemal wszystkie luki. Wystarczyło podłączyć Waveshare z powrotem do komputera i poprosić Claude o zaprogramowanie każdej brakującej funkcji. Gdy autor poskarżył się, że nie może odczytać ani usłyszeć odpowiedzi Muse — problem zgłaszany również przez innych użytkowników — Claude zbudował stronę historii konwersacji z przesuwaniem palcem oraz podłączył brytyjski głos AI z ElevenLabs, czytający odpowiedzi na głos. Zdaniem autora i jego żony był to najmniej irytujący głos z darmowej wersji ElevenLabs, choć zupełnie nie pasował do przytulnego klimatu awatarów Muse.
Dzięki Claude urządzenie zyskało przycisk robiący zdjęcie telefonem z drugiego końca pokoju z podglądem na żywo w wysokiej jakości, a przedni aparat telefonu przestał wyświetlać obraz do góry nogami. Claude dodał też niskiej jakości podgląd kamery przez Bluetooth, dzięki czemu zdjęcia z kreatywnych kątów można robić bez domowego Wi-Fi.
Autor poprosił również o zestaw różnych awatarów, podobnych do tych pokazanych przez Metę podczas konferencji Meta Connect, oraz o minigrę w stylu Tamagotchi, w której pupile wymagają jedzenia, zabawy, snu i kąpieli. Gdy gra wydała się zbyt prosta, dodano cztery poziomy głodu, nudy i brudu — przekąski miały robić bałagan i brudzić awatara, a nadmierna zabawa miała go męczyć. Claude naprawił też błąd polegający na zbyt wczesnym puszczaniu przycisku push-to-talk, który powodował wysyłanie niemal pustych nagrań audio — rozwiązaniem było wysyłanie tylko klipów dłuższych niż sekunda. Jedynym zauważalnym opóźnieniem pozostały reakcje serwerów samej Mety, które bywają niestabilne.
Dla potrzeb nagrania wideo do artykułu autor poprosił Claude o dodanie tarczy zegarka kieszonkowego z trzema wskazówkami pokazującymi rzeczywisty czas — zajęło to 15 minut. Claude znalazł, pobrał, przyciął i wgrał nawet klipy wideo z prezentacji Zuckerberga prezentującego Muse Charm, instalując odtwarzacz wideo na urządzeniu.
Zastrzeżenia i pytania na przyszłość
Hollister przyznaje otwarcie, że nie ma doświadczenia programistycznego i nie wie, czy kod stworzony przez Claude jest dobrej jakości — może zawierać poważne błędy. Nie ufa też Mecie ani jej agentowi Muse na tyle, by podłączyć go do prawdziwej sieci domowej czy skrzynki e-mail, zwłaszcza po doniesieniach o tym, że Meta Muse mimo hype'u na zakupy agentowe wciąż nie radzi sobie z danymi firm oraz po historii jednego z recenzentów, któremu agent wyciekł domowy adres. Z tego powodu urządzenie od początku podłączone było do sieci Wi-Fi dla gości.
To oznacza, że autor nie jest w stanie ocenić, na ile przydatny byłby oficjalny Muse Charm dla osób umiejących programować i gotowych zaufać Mecie bardziej. Po kilku sytuacjach, w których omal nie upuścił masywnego srebrnego wisiorka — urządzenia, które bez dodatkowego kodu oferowało mniej funkcji niż zwykły telefon — Hollister doszedł do wniosku, że samo Muse nie jest głównym powodem, dla którego warto kupować dedykowany zegarek kieszonkowy z komputerem. Prawdziwą wartością takiego sprzętu jest możliwość robienia rzeczy niedostępnych na telefonie, który i tak nosimy w kieszeni — na przykład zaprogramowania całego gadżetu od zera pod własne potrzeby. Pozostaje pytanie, czy finalny, komercyjny Muse Charm będzie równie otwarty na modyfikacje, czy osoby zainteresowane taką swobodą lepiej zrobią, kupując zamiast niego sam zestaw deweloperski.
Podsumowanie
Eksperyment pokazuje, że przy pomocy ogólnodostępnego sprzętu, oficjalnych narzędzi Mety i asystenta programistycznego AI można samodzielnie odtworzyć — i rozbudować — funkcje zapowiadanego komercyjnego gadżetu za ułamek jego przyszłej ceny, choć kosztem zaufania do bezpieczeństwa i jakości kodu. Czy Meta pozwoli na podobną swobodę modyfikacji w finalnej wersji Muse Charm, przekonamy się dopiero po jego premierze.
Źródła
Podobne publikacje
Daydream Agent: AI jako osobisty stylista, który robi zakupy
Daydream Agent pamięta styl i budżet, pozwala wirtualnie przymierzyć ubrania i kupuje jednym kliknięciem. Startup Julie Bornstein łączy AI z pracą stylistki.

ChatGPT Wallet: agenci AI od OpenAI zrobią zakupy i zapłacą za ciebie
OpenAI uruchamia ChatGPT Wallet: agenci dots wybierają produkty i płacą tokenem karty po potwierdzeniu Face ID. Na start tylko dla wybranych użytkowników Pro w USA.

Claude for Manufacturing: Anthropic podłącza AI do systemów fabrycznych
Claude for Manufacturing łączy AI Anthropic z Autodesk Fusion, NetSuite, Microsoft 365 i Infor. Ma 17 umiejętności do wycen, raportów jakości i przestojów.