Przejdź do treści
7 min czytania

Tiberius Aerospace: firma zbrojeniowa za 1 mld dol. zaprojektowana z AI

Tiberius Aerospace byłych ludzi Google'a pozyskało 85 mln dolarów. Model AI wskazał im amunicję 155 mm o większym zasięgu jako sposób na pat w wojnie w Ukrainie.

Tiberius Aerospace: firma zbrojeniowa za 1 mld dol. zaprojektowana z AI

Źródło zdjęcia: WIRED

Chad Steelberg, przedsiębiorca z Doliny Krzemowej i ówczesny prezes firmy Veritone (rozwiązania AI dla przedsiębiorstw), chciał pomóc Ukrainie w wojnie z Rosją, ale nie wiedział, od czego zacząć. Zrobił więc to, co umiał najlepiej: zbudował model sztucznej inteligencji, który miał mu to podpowiedzieć. Jak opisuje magazyn Wired, Steelberg ma dziś własne projekty amunicji i pocisków rakietowych, kilka partnerstw rządowych oraz firmę działającą w modelu „defense-as-a-service”, wycenianą na ponad 1 mld dolarów.

Tą firmą jest Tiberius Aerospace. Steelberg prowadzi ją razem z Andym Baynesem, który podobnie jak on pracował wcześniej w Google, a potem był menedżerem w Apple. Obaj chcą przełamać „pat” w wojnie rosyjsko-ukraińskiej metodami znanymi z Doliny Krzemowej.

Najważniejsze informacje

  • Tiberius Aerospace pozyskało 85 mln dolarów w rundzie Series A. Rundę poprowadziły Lakestar i Rochefort Asset Management, a udział wziął też ukraiński fundusz UA1.
  • Model AI odrzucił technologie defensywne, bo według jego analizy utrwaliłyby impas na froncie. Zarekomendował amunicję artyleryjską o większym zasięgu zamiast kolejnych dronów.
  • Pocisk Sceptre wystrzeliwuje się z haubicy kal. 155 mm. Firma deklaruje, że leci dalej niż obecnie dostępna amunicja, osiąga prędkości naddźwiękowe i pułap poza zasięgiem zakłócania.
  • Kontrakt o wartości 500 mln dolarów z brytyjskimi partnerami obejmuje produkcję, licencjonowanie i dystrybucję amunicji. Firma współpracuje też z US Army.
  • Platforma GRAIL, czyli przekształcony pierwotny model AI, ma symulować broń w różnych warunkach i przyspieszać jej projektowanie.

Od uchodźców we francuskim zamku do laboratorium broni

Steelberg pochodzi z Newport Beach w Kalifornii. Na początku 2022 roku przyjął do swojego zamku we Francji kilkuset ukraińskich uchodźców i wtedy zapragnął „coś zmienić” na polu walki. Jak mówi, regularnie łamało mu serce, gdy z Ukrainy przychodziły złe wieści o czyimś mężu, ojcu czy synu.

„Wierzę, że naprawdę mógłbym zmienić wynik tej i każdej wojny” – powiedział Wired. – „Nie twierdzę, że to czysty altruizm. Oczywiście będziemy na tym zarabiać”.

Tiberius zaczynało jako prywatne laboratorium badawcze Steelberga, zarejestrowane w 2021 roku. Zatrudniało ludzi we Francji, Wielkiej Brytanii i USA, którzy testowali nietypowe pomysły z wielu dziedzin: drony, elektryczne statki powietrzne pionowego startu, obliczenia kwantowe. Po inwazji Steelberg przestawił zespół inżynierów AI i lotnictwa na pisanie kodu i budowę arkuszy kalkulacyjnych. Miały one obiektywnie przeanalizować czynniki wpływające na przebieg wojny i wskazać, co mogłoby go realnie zmienić.

Stworzony w ten sposób model AI szybko odrzucił lepsze technologie obronne, bo te tylko pogłębiłyby impas. Steelberg skupił się więc na broni ofensywnej. Opracował kilka wskaźników do liczbowej oceny śmiercionośności różnych systemów, w tym ich opłacalności. Silnik AI symulował uzbrojenie w różnych warunkach i szukał rozwiązań, które mogłyby przemeblować rynek. Rekomendacja brzmiała: nie budujcie kolejnego drona, budujcie amunicję artyleryjską o większym zasięgu. O tym, jak rynek dronów na Ukrainie zależy od globalnych łańcuchów dostaw, pisaliśmy w tekście o tym, jak boom na AI podnosi ceny światłowodów dla ukraińskich dronów.

Sceptre: większy zasięg dla ukraińskich haubic

Efektem tych prac jest Sceptre, pocisk do haubicy kal. 155 mm, czyli najczęściej przekazywanego Ukrainie typu uzbrojenia artyleryjskiego. Według twórców ma lecieć dalej niż obecnie dostępna amunicja, osiągać prędkości naddźwiękowe i pułap poza zasięgiem systemów zagłuszających.

Sam Cranny-Evans, współpracownik brytyjskiego think tanku obronnego Royal United Services Institute (RUSI), wyjaśnia, że dodatkowy zasięg ma znaczenie, bo pozwoliłby ukraińskim artylerzystom działać poza zasięgiem rosyjskich ataków dronowych. Pociski kal. 155 mm „mogą wyrządzić ogromne szkody grupie pojazdów lub piechocie” – mówi.

„Każda technologia, która pomoże Ukrainie zwiększyć zasięg haubic i przywrócić je do walki, byłaby cenna” – dodaje Cranny-Evans.

W kwietniu Tiberius ogłosiło, że po raz pierwszy wystrzeliło Sceptre z haubicy kal. 155 mm w standardzie NATO. Firma rozwija teraz system wspólnie z US Army. Ogłosiła też kontrakt o wartości 500 mln dolarów na współpracę technologiczną z partnerami w Wielkiej Brytanii, obejmujący produkcję, licencjonowanie i dystrybucję amunicji. Równolegle powstaje pocisk rakietowy, który według firmy ma zacząć przynosić przychody w przyszłym roku.

Runda Series A o wartości 85 mln dolarów, ogłoszona w tym tygodniu, ma przyspieszyć te prace. Prowadzą ją europejski inwestor technologiczny Lakestar oraz Rochefort Asset Management, fundusz specjalizujący się w bezpieczeństwie narodowym i posiadający licencję Departamentu Obrony USA. W gronie inwestorów jest też ukraiński fundusz venture capital UA1.

Andy Baynes: od Nest i Kijowa do strategii zbrojeniowej

Z prototypem zaprojektowanym przy pomocy AI Steelberg zaczął rozbudowywać zespół. W 2023 roku dołączył do niego Andy Baynes jako dyrektor ds. strategii. Baynes poleciał na Ukrainę po raz pierwszy mniej więcej dekadę temu. Chciał zrozumieć, jak tamtejszy startup Ring, dziś należący do Amazona, zdołał wyprzedzić Nest, nad którym Baynes pracował i który ostatecznie sprzedano Google'owi.

Zachwycili go ambitni kijowscy programiści i rozwijająca się scena technologiczna, z której wyszły m.in. Grammarly i filtry twarzy w Snapchacie. W 2016 roku kupił lokalną firmę technologiczną z branży life science. Chciał przyspieszyć powstawanie leków nowej generacji przez automatyzację badań klinicznych i lepsze modelowanie białek.

„Do Kijowa przyciągnął mnie głód sukcesu i ambicja tamtejszej społeczności inżynierów” – mówi Baynes. – „Trudno było się temu oprzeć i nie sprawdzić, czy da się to wykorzystać przy naprawdę krytycznych problemach, takich jak leki na raka czy przyspieszanie badań klinicznych”.

Po rosyjskiej inwazji Baynes spędził około pół roku w Budapeszcie, gdzie pomagał organizować ewakuację kobiet i dzieci oraz transport sprzętu do kraju. Prosił swoich znajomych z całego świata o pomoc w zdobyciu sprzętu medycznego, pojazdów i zakwaterowania dla uchodźców i w ten sposób odnowił kontakt ze Steelbergiem. Uważa, że reakcja Zachodu na inwazję była „niewystarczająca”, a Ukraina potrzebuje lepszych zdolności ofensywnych, by odepchnąć rosyjską armię.

GRAIL i „model Apple” w przemyśle obronnym

Pierwotny system AI firma przekształciła w produkt o nazwie GRAIL (Generative Real-Time Artificial Intelligence for Lethality). Steelberg przyznaje, że to on budzi w nim „największy entuzjazm”. Platforma ma umożliwić ciągłe ulepszanie licencjonowanych przez Tiberius projektów broni dzięki zdecentralizowanej produkcji. Oprócz automatyzacji zarządzania łańcuchem dostaw i zgodności z przepisami oprogramowanie symuluje działanie broni przeciwko różnym celom, w różnych środowiskach i warunkach pogodowych, np. na arktycznym półwyspie. Zespół korzysta z danych otwartych, ale próbuje też zdobyć bardzo pożądane dane z aktywnych działań wojennych na świecie, w tym z Ukrainy. Dzięki temu użytkownicy mają znacznie szybciej testować, poprawiać i projektować broń do konkretnych zastosowań.

Baynes, który przez cztery lata podlegał bezpośrednio Steve'owi Jobsowi, chce przenieść do branży obronnej „model Apple”, czyli produkcję zleconą wielu zewnętrznym podwykonawcom.

„W świecie, w którym AI, projektowanie i rozwój stają się coraz szybsze, w czym Zachód lub grupa państw sojuszniczych ma niezaprzeczalną przewagę?” – pyta Baynes. – „Jeśli da się zaprząc do pracy wszystkie wolne moce i precyzyjną produkcję w Wielkiej Brytanii, Francji, Niemczech, krajach nordyckich i USA, nasi dzisiejsi przeciwnicy nigdy tego nie dorównają”.

Jego zdaniem outsourcing przyspiesza rozwój i wdrażanie, a w czasie pokoju zdejmuje z bilansu Tiberius drogie koszty produkcji. Steelberg opisuje ten model obrazowo:

„Działamy jak Dolina Krzemowa. Kiedy trafiasz na wielki, trudny, paskudny problem, nie tylko go pokonujesz, ale zawracasz i budujesz most – oczywiście płatny – żeby cała branża mogła przejść tę przeszkodę szybciej, lepiej i skuteczniej. Zapłacą niewielką opłatę, ale to lepsze niż skonać w rowie i nie dotrzeć na drugą stronę”.

Co to oznacza dla Polski

Polska nie pojawia się w materiale Wired, ale kilka wątków dotyczy jej bezpośrednio. Sceptre powstaje z myślą o haubicach kal. 155 mm w standardzie NATO, a z tego kalibru korzystają też armie sojusznicze, w tym Wojsko Polskie. Baynes, wymieniając kraje, których moce produkcyjne chciałby wykorzystać w „modelu Apple”, nie wspomniał o Polsce. Lista obejmuje Wielką Brytanię, Francję, Niemcy, kraje nordyckie i USA. Jest też kontekst regulacyjny: unijny AI Act wyłącza z zakresu stosowania systemy AI używane wyłącznie do celów wojskowych i obronnych, więc platformy takie jak GRAIL nie podlegają jego wymogom w tym zastosowaniu.

Podsumowanie

Tiberius Aerospace to przykład firmy, w której AI nie tylko jest produktem, ale od początku wyznaczała kierunek biznesu, od wyboru rodzaju broni po model produkcji. Czy deklarowane parametry Sceptre potwierdzą się w praktyce i czy podejście Doliny Krzemowej rzeczywiście przełamie „pat” na froncie, pokażą dalsze testy z US Army i realizacja kontraktów w Wielkiej Brytanii.

Udostępnij

Źródła

Powrót do nawigacji