OpenAI: Computer History zamienia aktywność na Macu w pamięć ChatGPT

OpenAI wprowadziło nową funkcję Computer History, która zamienia aktywność użytkownika na komputerze Mac w przeszukiwalną osobistą oś czasu. Narzędzie śledzi interakcje w aplikacjach i witrynach internetowych, a zebrane dane ChatGPT i Codex mogą wykorzystywać jako kontekst do rozmów i zadań. Funkcja zastępuje wcześniejszą wersję testową o nazwie „Chronicle”, która opierała się na zrzutach ekranu.

Kluczowe wnioski

• Computer History nagrywa zdarzenia interakcji – kliknięcia, wpisywany tekst, skróty klawiaturowe i przełączanie między aplikacjami – odczytywane przez system dostępności macOS, a nie zrzuty ekranu, nagrania obrazu, mikrofonu czy dźwięku systemowego.
• Zdarzenia są okresowo przekształcane w tekstowe podsumowania i zapisywane lokalnie jako pliki pamięci w formacie Markdown, pogrupowane na osi czasu według dnia i godziny.
• Funkcja rozpoznaje powtarzające się schematy pracy i podsuwa gotowe „Skille” – automatyzacje, które Codex może zamienić w wielokrotnie używane szablony.
• Dostęp wymaga zgody na wielu poziomach: w kontach Business i Enterprise administrator musi najpierw włączyć funkcję, a każdy użytkownik dodatkowo musi ją zaakceptować osobiście oraz włączyć funkcję Memories.
• Według ZDNet Computer History trafia obecnie do aplikacji ChatGPT na Maca wyłącznie dla kont Pro, Business i Enterprise, a globalny rollout na razie nie obejmuje Wielkiej Brytanii, Szwajcarii i Europejskiego Obszaru Gospodarczego.

Jak działa mechanizm nagrywania

Jak opisuje OpenAI w dokumentacji przytoczonej przez ZDNet: „Computer History tworzy strumień zdarzeń interakcji z dozwolonych aplikacji i witryn. Zdarzenia mogą obejmować kliknięcia, pisanie, skróty klawiaturowe, przełączanie aplikacji oraz kontekst, który macOS ujawnia poprzez swój system dostępności. Computer History okresowo przekształca te zdarzenia w tekstowe podsumowania i lokalne pliki pamięci”.

Oś czasu porządkuje aktywność chronologicznie, dzień po dniu. Każdy zarejestrowany element wyświetla tytuł i podsumowanie czynności, wykorzystywane aplikacje lub strony, ewentualną propozycję automatyzacji dla powtarzalnych zadań oraz opcje podglądu pliku pamięci w Finderze lub jego usunięcia. OpenAI podaje przykładowe pytania, jakie można zadać ChatGPT na podstawie zebranej historii: „Co robiłem przed ostatnią przerwą?”, „Gdzie znajdę dokument z propozycją, którego szukałem wcześniej dzisiaj?”, „Podaj listę zadań, przy których pracowałem dzisiaj, i ich status” oraz „Przygotuj podsumowanie tego, co robiłem wczoraj”.

Typowe zastosowania obejmują odnajdywanie niedawno edytowanych dokumentów czy generowanie podsumowań ze standupów zespołowych – ChatGPT może na podstawie zarejestrowanej aktywności zlokalizować właściwe źródło i uzyskać do niego dostęp.

Uprawnienia, prywatność i miejsce przechowywania danych

OpenAI zbudowało wielopoziomowy system zgód. W przestrzeniach Business i Enterprise administrator musi najpierw wyraźnie włączyć funkcję – to jednak nie aktywuje jej automatycznie, ponieważ każdy pracownik musi jeszcze osobiście wyrazić zgodę, a wcześniej włączyć funkcję Memories. Przy koncie Pro użytkownik może zrobić to samodzielnie, bez pośrednictwa administratora.

Użytkownicy kontrolują, które aplikacje i witryny mają być śledzone, za pomocą list dołączania i wykluczania, a nagrywanie można w każdej chwili wstrzymać lub wznowić z paska menu macOS. Można też całkowicie usunąć historię zarejestrowanych aktywności, tak aby ChatGPT nie zachowywał ich w pamięci.

Tymczasowe pliki zdarzeń przechowywane są na komputerze Mac w grupie aplikacji ChatGPT i są usuwane po 48 godzinach. Pliki pamięci, które z nich powstają, pozostają natomiast w postaci niezaszyfrowanego tekstu Markdown na lokalnym systemie plików, aż użytkownik sam je usunie. Jak zaznacza OpenAI, oznacza to, że każdy program działający na tym samym koncie macOS potencjalnie może je odczytać. Do wygenerowania pamięci OpenAI przetwarza tymczasowe pliki zdarzeń na swoich serwerach, ale zapewnia, że nie przechowuje ich po zakończeniu przetwarzania, o ile nie wymaga tego prawo. Firma twierdzi też, że pliki te nie są wykorzystywane do trenowania modeli – choć gdy pamięci pojawią się jako kontekst w kolejnych rozmowach, ich treść może już stać się danymi treningowymi, w zależności od ustawień kontroli danych użytkownika.

Ostrzeżenie przed atakami typu prompt injection

Sama dokumentacja OpenAI wskazuje na zwiększone ryzyko ataków typu prompt injection. Ponieważ Computer History rejestruje treści z aplikacji i witryn, złośliwe instrukcje umieszczone na stronie internetowej mogłyby oszukać ChatGPT lub Codex i zmusić je do wykonania niezamierzonych działań.

OpenAI odradza również korzystanie z tej funkcji w aplikacjach komunikacyjnych, jeśli wszyscy uczestnicy rozmowy nie wyrazili na to wyraźnej zgody. W przypadku aplikacji obsługujących wrażliwe dane – zdrowotne, finansowe czy osobiste – firma zaleca wstrzymanie nagrywania lub całkowite wykluczenie takich aplikacji z listy śledzonych.

Co to oznacza dla Polski

Computer History nie jest jeszcze dostępne dla użytkowników w Europejskim Obszarze Gospodarczym, do którego należy Polska, ani w Wielkiej Brytanii i Szwajcarii. Według ZDNet dostęp w tych regionach ma zostać otwarty „w kolejnych tygodniach”. Odroczenie rolloutu w Europie wpisuje się w szerszy wzorzec, w jakim firmy z branży AI wprowadzają funkcje śledzące aktywność użytkowników z opóźnieniem na rynkach objętych unijnymi regulacjami ochrony danych i AI Act, gdzie wymogi dotyczące zgody, przejrzystości przetwarzania i minimalizacji danych są bardziej rygorystyczne niż w USA. Gdy funkcja trafi do Polski, warto pamiętać, że – jak podkreśla samo OpenAI – generowane pliki pamięci nie są szyfrowane, co ma szczególne znaczenie w kontekście RODO i ochrony danych osobowych przechowywanych lokalnie na dysku.

Computer History pokazuje, w jakim kierunku OpenAI rozwija koncepcję pamięci asystenta AI – od pojedynczych rozmów do pełnej, przeszukiwalnej historii pracy użytkownika na komputerze. Wielopoziomowy system zgód i możliwość wyłączania poszczególnych aplikacji mają ograniczyć ryzyko, ale sama firma otwarcie przyznaje, że funkcja niesie ze sobą podwyższone ryzyko ataków typu prompt injection oraz nieszyfrowane przechowywanie potencjalnie wrażliwych danych.